Rozród
Minog rzeczny jest bezżuchwowcem wędrownym. W okresie tarła wpływa z morza do rzek. Pozbywa się lęku przedtem światłem, dzięki po co przypadkiem przebywać nawet w najpłytszych wodach. Przemianom ulega wobec tego także mięso zwierzęcia: przybiera ono odcień brązowy, w przewodzie zachodzi antrofia, zęby tępieją. Powoduje owo ustanie żeru.
Inne fizyczne zmiany przy minoga rzecznego zachodzące w trakcie tarła owo powiększenie się płetw grzbietowych oraz rozpulchnienie spodu ciała w okolicy odbytu, tudzież samcom wyrasta w tym miejscu długa rureczka. samczyk wygrzebuje w podłożu jamę, przyczepia się do karku samicy i owija wokół jej ciała, w ten sposób tak aby ich kloaki znajdowały się prawie iż siebie. Złożone przez samicę jądra są zapładniane, po czym oba minogi zasypują gniazdo. Minogi trą się ledwo nieco sekund, w stosunku do czym liczebność złożonych jaj wynosi od czasu 10000 do 25000. Po tarle osobniki dorosłe giną.